دی‌اکسان (Dioxane) یکی حلال‌های ویژه و جالب است. این ماده که به عنوان یک پل ارتباطی بین دنیای آب و ترکیبات آلی عمل می‌کند، در بسیاری از صنایع پیشرفته از تولید الیاف مصنوعی گرفته تا فرمولاسیون‌های پیچیده رنگ و چسب، نقشی حیاتی ایفا می‌کند.

با این حال، داستان دی‌اکسان داستانی دوگانه است. از یک سو، این ماده به دلیل توانایی منحصر به فرد خود در حل کردن ترکیباتی که دیگر حلال‌های آلی قادر به حل کردنشان نیستند، یک ابزار بی‌نظیر است. از سوی دیگر، این ماده با یک سایه جدی سلامت همراه است که استفاده از آن را نیازمند دانش، احتیاط شدید و رعایت دقیق‌ترین استانداردهای ایمنی می‌کند. در این مقاله جامع از فروشگاه مواد شیمیایی شیمی دان، قصد داریم به کاوش عمیق در دنیای این حلال قدرتمند و پرکاربرد بپردازیم. اگر شما یک شیمی‌دان، مهندس فرآیند، یک متخصص رنگ یا کسی هستید که به دنبال خرید مواد شیمیایی باکیفیت و آگاهی کامل برای پروژه‌های خود هستید، این راهنما یک منبع کامل و ضروری برای شما خواهد بود. ما به بررسی کامل خواص دی‌اکسان، کاربردهای گسترده، تفاوت‌های کلیدی آن با تتراهیدروفوران (THF) و مهم‌تر از همه، نکات حیاتی ایمنی خواهیم پرداخت تا بتوانید با اطمینان کامل از این ابزار قدرتمند بهره‌برداری کنید.

 



دی‌اکسان چیست؟

دی‌اکسان با فرمول شیمیایی C₄H₈O₂، یک ترکیب آلی حلقوی از خانواده اترها است. شایع‌ترین و مهم‌ترین شکل صنعتی آن، 1,4-دی‌اکسان است که ساختاری متشکل از یک حلقه شش عضوی دارد که در آن دو اتم اکسیژن در مقابل یکدیگر قرار گرفته‌اند. این ساختار منحصر به فرد، خواص فیزیکی و شیمیایی خاصی به این ماده می‌بخشد که آن را از سایر حلال‌ها متمایز می‌کند.

در شرایط استاندارد، دی‌اکسان یک مایع بی‌رنگ، شفاف و روغنی است. این ماده بوی ملایم و شیرینی شبیه به اتر دارد که می‌تواند به عنوان یک ویژگی شناسایی عمل کند. یکی از مهم‌ترین و تعیین‌کننده‌ترین ویژگی فیزیکی دی‌اکسان، حلالیت کامل در آب است. این ویژگی آن را در دسته حلال‌های خاصی قرار می‌دهد که می‌توانند هم ترکیبات آلی و هم ترکیبات یونی را حل کنند. این توانایی، دی‌اکسان را به یک "حلال مشترک" یا "کو-حلال" (Co-solvent) ایده‌آل در بسیاری از فرآیندها تبدیل کرده است.

نقطه جوش دی‌اکسان حدود ۱۰۱ درجه سانتی‌گراد است که آن را برای فرآیندهایی که نیاز به دمای بالاتر از حلال‌های فرار مانند استون دارند، مناسب می‌سازد. این ماده به خوبی در آب و همچنین در اکثر حلال‌های آلی دیگر مانند اتانول، استون و اتر حل می‌شود که این ویژگی به آن انعطاف‌پذیری بالایی در فرمولاسیون‌های مختلف می‌بخشد.

اهمیت دی‌اکسان زمانی دوچندان می‌شود که بدانیم این ماده نه تنها به عنوان یک حلال اصلی، بلکه به عنوان یک آلاینده ناخواسته در برخی محصولات مصرفی مانند شامپوها و مواد آرایشی نیز یافت می‌شود. این موضوع، اهمیت درک و کنترل این ماده را در هر دو سطح تولید و مصرف نشان می‌دهد و هر فروشگاه مواد شیمیایی معتبری را ملزم به ارائه اطلاعات دقیق در این باره می‌کند.

 



بررسی جامع خواص فیزیکی و شیمیایی دی‌اکسان

شناخت دقیق خواص یک ماده، کلید استفاده صحیح، ایمن و بهینه از آن است. دی‌اکسان مجموعه‌ای از ویژگی‌های فیزیکی و شیمیایی دارد که آن را به یک گزینه خاص و کاربردی تبدیل کرده است. درک این تفاوت‌های شیمیایی و فیزیکی به ما کمک می‌کند تا چرا این ماده برای کاربردهای خاصی انتخاب اول است.

 

خواص فیزیکی

دی‌اکسان یک مایع با ویسکوزیته (گریروی) کمی بیشتر از آب است. چگالی آن حدود ۱.۰۳۳ گرم بر سانتی‌متر مکعب است، یعنی کمی سنگین‌تر از آب. این ویژگی در برخی فرآیندهای جداسازی مبتنی بر چگالی می‌تواند مورد توجه قرار گیرد.

مهم‌ترین ویژگی فیزیکی آن، حلالیت کامل در آب است. این ویژگی به دلیل وجود دو اتم اکسیژن قطبی در ساختار حلقوی آن است که می‌توانند پیوند هیدروژنی مؤثری با مولکول‌های آب برقرار کنند. این توانایی منحصر به فرد، دی‌اکسان را به گزینه‌ای ایده‌آل برای کاربردهایی که نیاز به حل کردن همزمان مواد آلی و آبی دارند. این ماده همچنین یک حلال عالی برای رزین‌ها، پلیمرها، رنگدانه‌ها و چسب‌ها است و در بسیاری از سیستم‌های حلالی دو فازی (آب و روغن) به عنوان یک عامل امولسیون‌کننده قوی عمل می‌کند.

دی‌اکسان ماده‌ای قابل اشتعال است با نقطه اشتعال حدود ۱۲ درجه سانتی‌گراد. بخارات آن سنگین‌تر از هوا هستند و می‌توانند در سطوح پایین جمع شوند که این موضوع در طراحی سیستم‌های تهویه و ایمنی بسیار مهم است.

 

خواص شیمیایی

دی‌اکسان یک اتر است و مانند سایر اترها، از نظر شیمیایی نسبتاً بی‌تفاوت و پایدار است. این ویژگی آن را از سایر حلال‌های آلی هم‌ساختار مانند تتراهیدروفوران (THF) متمایز می‌کند.

پایداری در برابر پراکسید

 یکی از بزرگترین مزایای دی‌اکسان نسبت به THF، پایداری آن در برابر تشکیل پراکسید است. اترهای حلقوی مانند THF در حضور اکسیژن هوا و نور، به آرامی اکسید شده و پراکسیدهای بسیار ناپایدار و انفجاری تشکیل می‌دهند. دی‌اکسان به دلیل ساختار متقارن خود، بسیار کمتر مستعد تشکیل پراکسید است که نگهداری و استفاده از آن را ایمن‌تر می‌سازد.

واکنش‌پذیری

این ماده در برابر اکسیژن و بازها پایدار است، اما می‌تواند در اثر اکسیداسیون قوی (با استفاده از اکسیدکننده‌های قوی) به دی‌اکسید تجزیه شود. این ویژگی در فرآیندهای بازیافت و تصفیه پسماند آن اهمیت دارد.

محیط واکنش

به دلیل حلالیت بالا در آب و حلال‌های آلی، دی‌اکسان محیط مناسبی برای انواع واکنش‌های شیمیایی، به خصوص واکنش‌های پلیمراسیون و سنتز آلی فراهم می‌کند. در این واکنش‌ها، می‌تواند به عنوان یک حلال خنثی عمل کرده و به حل کردن هم مونومرها و کاتالیزورها کمک کند.

 



کاربردهای کلیدی دی‌اکسان در صنعت و آزمایشگاه

کاربردهای دی‌اکسان مستقیماً از خواص منحصر به فرد آن، یعنی حلالیت بالا در آب و آلی، پایداری و نقطه جوش مناسب، نشأت می‌گیرد. این ماده در حوزه‌های مختلفی نقشی حیاتی ایفا می‌کند.

صنعت پلیمر و الیاف مصنوعی

این یکی از بزرگ‌ترین کاربردهای دی‌اکسان است. این ماده به عنوان یک حلال اصلی در تولید استات سلولز (Cellulose Acetate) استفاده می‌شود. استات سلولز پلیمری است که برای تولید الیاف مصنوعی مانند ریون (Viscose Rayon)، استات (Acetate) و همچنین در تولید فیلم‌های عکاسی و پایه‌های نوار مغناطیسی به کار می‌رود. دی‌اکسان به خوبی سلولز استات را حل کرده و محلولی مناسب برای فرآیند ریسندگی (شکل‌دهی به الیاف) ایجاد می‌کند. این کاربرد در تولید پلیمرها، نقش استراتژیک این ماده را نشان می‌دهد.

صنعت رنگ، پوشش و چسب

به دلیل توانایی عالی در حل کردن رزین‌ها، پلیمرها، رنگدانه‌ها و افزودنی‌ها، دی‌اکسان یک حلال باارزش در این صنایع است.

رنگ‌های صنعتی و اتومبیل

در رنگ‌های پایه حلالی (Solvent-based) و به عنوان یک کو-حلال در رنگ‌های پایه آب برای بهبود خواص کاربردی و ظاهری رنگ استفاده می‌شود.

لاک‌ها، ورنیش‌ها و پوشش‌های صنعتی

به عنوان حلال با نقطه جوش بالا در فرمولاسیون‌های لاک و ورنیش عمل می‌کند که به زمان خشک‌ شدن بهتری منجر می‌شود.

چسب‌ها و درزگیرها

در تولید چسب‌های مهندسی، چسب‌های ساختاری و درزگیرهای پلیمری به کار می‌رود.

صنعت چاپ و جوهر

در صنعت چاپ، به خصوص در چاپ‌های فلکسوگرافی و لیتوگرافی، از دی‌اکسان به عنوان حلال در جوهرها استفاده می‌شود. توانایی آن در حل کردن رزین‌ها و رنگدانه‌ها و سرعت تبخیر مناسب، آن را برای تولید جوهرهای با کیفیت بالا مناسب می‌سازد.

سنتز شیمیایی و تولید دارو

در آزمایشگاه‌های تحقیقاتی و صنعت داروسازی، دی‌اکسان هم به عنوان یک واکنش‌دهنده و هم به عنوان یک حلال استفاده می‌شود. این ماده می‌تواند محیط مناسبی برای واکنش‌های پلیمراسیون (مانند تولید پلی‌اورتان‌ها) و سنتز ترکیبات دارویی پیچیده فراهم کند. حلالیت بالای آن در آب، آن را برای واکنش‌هایی که در محیط آبی-آلی انجام می‌شوند، ایده‌آل می‌سازد.

پایدارکننده برای حلال‌های کلردار

یک کاربرد جالب و تخصصی دی‌اکسان، استفاده از آن به عنوان پایدارکننده برای حلال‌های کلردار مانند 1,1,1-تری‌کلرواتان (TCA) است. این حلال‌های کلردار تمایل دارند که در برابر نور و حرارت تجزیه شوند. دی‌اکسان با واکنش با اسیدهای کلروحاصل از تجزیه آن‌ها جلوگیری کرده و عمر مفید آن‌ها را افزایش می‌دهد.

تصفیه و استخراج

در فرآیندهای استخراج شیمیایی، دی‌اکسان به دلیل حلالیت بالا در آب و فاز آلی، می‌تواند به عنوان عامل استخراج کارآمد برای جداسازی ترکیبات از مخلوط‌های آبی و آلی عمل کند.

 



تأثیرات زیست‌محیطی و مقررات مرتبط با دی‌اکسان

با توجه به کاربردهای گسترده دی‌اکسان و خطرات ناشی از آن، درک تأثیرات زیست‌محیطی و مقررات مربوط به آن برای هر فروشگاه مواد شیمیایی و مصرف‌کننده حیاتی است.

آلاینده ناخواسته در محصولات مصرفی

یکی از بزرگ‌ترین نگرانی‌ها در مورد دی‌اکسان، وجود آن به عنوان یک آلاینده ناخواسته در محصولات مصرفی، به خصوص شامپوها و مواد آرایشی است. این آلودگی معمولاً از اتیل‌اکسید اتیل (Ethoxyethanol) که یک ماده رایج در این محصولات است، در طول فرآیند تولید ناشی می‌شود. آژانس حفاظت از محیط زیست (EPA) در آمریکا و سایر نهادهای نظارتی، این موضوع را به دقت زیر نظر دارند.

طبقه‌بندی سرطان‌زایی

مهم‌ترین جنبه نظارتی، طبقه‌بندی دی‌اکسان به عنوان یک سرطان‌زای احتمالی برای انسان (گروه 2B) توسط آژانس بین‌المللی تحقیقات سرطان (IARC) است. این طبقه‌بندی باعث ایجاد محدودیت‌های شدیدی در استفاده از آن در محیط کار و همچنین نیاز به حذف آن از محصولات نهایی، به خصوص آب آشامیدنی، شده است.

مقررات فاضلاب

به دلیل خطرات سلامتی، بسیاری از مناطق مقررات سخت‌گیرانه‌ای برای سطح مجاز دی‌اکسان در فاضلاب‌های خروجی از صنایع تعیین کرده‌اند. صنایعی که از این ماده استفاده می‌کنند، ملزم به نصب سیستم‌های پیشرفته تصفیه فاضلاب برای حذف یا کاهش غلظت آن قبل از تخلیه هستند.

جایگزین‌های سبزتر

این مقررات و نگرانی‌های عمومی، صنایع را به سمت یافتن حلال‌های جایگزین با پروفایل ایمنی و زیست‌محیطی بهتر سوق داده است. با این حال، یافتن جایگزینی با کارایی برابر دی‌اکسان که بتواند خواص منحصر به فرد آن را تقلید کند، چالشی بزرگی است

 



خرید مطمئن دی‌اکسان از فروشگاه شیمی دان

با توجه به کاربردهای حیاتی دی‌اکسان در صنایع پلیمر و رنگ و مهم‌تر از همه، خطرات ناشی از سمیت آن، تامین این ماده از یک منبع معتبر که خلوص، کیفیت و مهم‌تر از همه، اطلاعات ایمنی کاملی را ارائه دهد، امری حیاتی است. فروشگاه مواد شیمیایی شیمی دان با درک اهمیت این موضوع، دی‌اکسان را با تضمین کیفیت و خلوص بالا در گریدهای مختلف (صنعتی و آزمایشگاهی) عرضه می‌کند. اگر به دنبال خرید مواد شیمیایی برای تحقیقات یا خط تولید خود هستید، شیمی دان یک همراه قابل اعتماد است.

 



چرا شیمی دان را برای خرید دی‌اکسان انتخاب کنید؟

کیفیت و خلوص تضمین شده

تمام محصولات دارای آنالیز معتبر (Certificate of Analysis) هستند تا از عملکرد بهینه و کاهش ناخالصی‌های خطرناک در فرآیندهای شما اطمینان حاصل شود.

مشاوره تخصصی رایگان

کارشناسان ما به شما کمک می‌کنند تا گرید مناسب را بر اساس نیاز دقیق خود انتخاب کرده و نکات ایمنی جدی، به خصوص در مورد خطر سرطان‌زایی آن را به طور کامل آموزش دهند.

بسته‌بندی ایمن و استاندارد

محصولات در بسته‌بندی‌های مقاوم و کاملاً دربسته عرضه می‌شوند تا از تبخیر و انتشار بخارات خطرناک آن به حداقل برسد.

ارسال سریع و مطمئن

سفارش شما در کوتاه‌ترین زمان ممکن و با رعایت اصول ایمنی به سراسر کشور ارسال می‌گردد.

برای استعلام قیمت عمده و ثبت سفارش با کارشناسان فروش تماس بگیرید.

 



بیشتر بدانید

برای گسترش اطلاعات خود، می‌توانید مقالات و محصولات مرتبط زیر را در سایت فروشگاه مواد شیمیایی شیمی دان مطالعه کنید

تتراهیدروفوران (THF): جایگزین پرکاربرد اما با نگرانی‌های ایمنی متفاوت.

استون: یک حلال کتونی دیگر با کاربردهای گسترده.

اتانول: حلالی دوگانه با کاربردهای صنعتی و آزمایشگاهی.

 



نکات ایمنی حیاتی در کار با دی‌اکسان

دی‌اکسان به دلیل قابلیت اشتعال و به خصوص سرطان‌زای احتمالی آن، ماده‌ای است که رعایت دقیق‌ترین اصول ایمنی در هنگام کار با آن غیرقابل مذاکره است. هر فروشگاه مواد شیمیایی معتبری، بر اهمیت این موضوع تاکید دارد.

 

خطرات اصلی

سرطان‌زایی (Carcinogenicity)

این جدی‌ترین خطر است. دی‌اکسان توسط IARC در گروه 2B طبقه‌بندی شده است. قرار گرفتن در معرض این ماده از طریق استنشاق یا تماس پوستی باید تا حد امکان به صفر برسد.

قابل اشتعال بودن

مایعی با نقطه اشتعال پایین است و بخارات آن می‌توانند مشتعل شوند.

سمیت حاد

پاین ماده برای پوست، چشم و سیستم تنفسی تحریک‌کننده است. استنشاق آن می‌تواند باعث سردرد، سرگیجه، تهوع و در غلظت‌های بالا، از دست دادن هوشیاری و حتی کما شود.

اثرات بر سیستم عصبی

یک ماده افکنده (Depressant) برای سیستم عصبی مرکزی است.

 

تجهیزات حفاظت فردی

چشم

 استفاده از عینک ایمنی مقاوم به پاشش شیمیایی الزامی است.

پوست

از دستکش‌های مقاوم به مواد شیمیایی (مانند نیتریل یا بوتیل) و روپوش آزمایشگاهی ضدآب استفاده کنید.

تنفس

 کار با دی‌اکسان باید حتماً و همیشه زیر هود شیمیایی انجام شود. در محیط‌های صنعتی یا فضاهای بسته، استفاده از تنفس‌ساز با فیلتر بخارات آلی (مثلاً A2 یا A3) الزامی است.

 

نگهداری و حمل و نقل

ماده را در ظروف دربسته، مقاوم در برابر حرارت و در مکانی خنک، خشک و دارای تهویه مناسب نگهداری کنید.

آن را دور از منابع حرارتی، جرقه، شعله باز و مواد اکسیدکننده قوی نگهداری نمایید.

برچسب‌گذاری ظروف با ذکر خطرات سرطان‌زایی و اشتعال الزامی است.

 

اقدامات اضطراری

تماس با پوست یا چشم

فوراً محل را با آب فراوان به مدت حداقل ۱۵ دقیقه شستشو دهید. تمام لباس‌های آلوده را درآورید. فوراً به پزشک مراجعه کنید و به کادر درمان بگویید که با دی‌اکسان در تماس بوده‌اید.

استنشاق

فرد را به هوای تازه منتقل کنید. اگر breathing فرد دچار مشکل شده، اکسیژن تجویز کرده و سریعاً به خدمات اورژانس پزشکی اطلاع دهید.

ریزش

 منطقه را تخلیه کرده و از ورود افراد به آن جلوگیری کنید. با استفاده از مواد جاذب مناسب (مانند Vermiculite) ماده را جمع‌آوری کنید. پسماند باید به عنوان زباله خطرناک (Hazardous Waste) طبق مقررات محلی دفع شود. هرگز آن را به فاضلاب شهری نریزید.

 



مقایسه دی‌اکسان و تتراهیدروفوران (THF) (Dioxane در مقابل THF)

یکی از مقایش‌های رایج و مهم در شیمی، بین دی‌اکسان و تتراهیدروفوران (THF) است. این دو ماده هر دو اترهای حلقوی هستند و خواص مشابهی دارند، اما تفاوت‌های کلیدی آن‌ها باعث می‌شود که در کاربردهای کاملاً متفاوتی استفاده شوند.

 

تفاوت‌های کلیدی

نقطه جوش

دی‌اکسان نقطه جوش بسیار بالاتری نسبت به THF دارد. این ویژگی آن را برای فرآیندهایی که در دمای بالا انجام می‌شوند یا به حلالی با نقطه جوش بالا برای جلوگیری از تبخیر زیاد نیاز دارند، ایده‌آل می‌سازد.

پایداری پراکسید

 این یک مزیت ایمنی و عملیاتی بزرگ برای دی‌اکسان است. THF باید با احتیاط ذخیره شود و معمولاً با تثبیت‌کننده‌ها فروخته می‌شود تا از تشکیل پراکسید جلوگیری گردد. دی‌اکسان این نگرانی را ندارد.

ایمنی و سمیت

این مهم‌ترین و حیاتی‌ترین تفاوت است. دی‌اکسان توسط آژانس بین‌المللی تحقیقات سرطان (IARC) در گروه 2B به عنوان "احتمالاً سرطان‌زا برای انسان" طبقه‌بندی شده است. این بدان معناست که تماس طولانی‌مدت با آن می‌تواند خطر ابتلا به سرطان را افزایش دهد. THF چنین طبقه‌بندی ندارد، هرچند همچنان یک ماده خطرناک و قابل اشتعال است. این تفاوت، انتخاب دی‌اکسان را نیازمند توجیه قوی و رعایت پروتکل‌های ایمنی بسیار سخت‌گیرانه می‌کند.

 



مزایا و معایب استفاده از دی‌اکسان

مانند هر ماده شیمیایی دیگری، استفاده از این ماده نیز دارای نقاط قوت و ضعف خاصی است.

 

مزایا

حلالیت عالی

به عنوان یک "حلال مشترک" برای طیف وسیعی از مواد آلی و آبی عمل می‌کند.

نقطه جوش بالا

برای فرآیندهایی که نیاز به دمای بالا دارند، مناسب است و تلفات ناشی از تبخیر را کاهش می‌دهد.

پایداری بالا

در برابر تشکیل پراکسید بسیار پایدار است که نگهداری و استفاده از آن را ایمن‌تر از THF می‌کند.

واکنش‌پذیری کم

به عنوان یک حلال خنثی عمل کرده و با مواد واکنش‌دهنده دخالت نمی‌کند.

 

معایب

سرطان‌زای احتمالی

این بزرگ‌ترین و جدی‌ترین نقطه ضعف آن است. این ویژگی استفاده از آن را محدود کرده و نیازمند رعایت بالاترین استانداردهای ایمنی است.

قابل اشتعال بودن

خطر آتش‌سوزی دارد و نیازمند رعایت نکات ایمنی در برابر حرارت و جرقه است.

سمیت

علاوه بر سرطان‌زایی، می‌تواند باعث تحریک پوست، چشم و سیستم تنفسی و تأثیرات منفی بر سیستم عصبی مرکزی (سرگیجه، خواب‌آلودگی) شود.

هزینه

در مقایسه با حلال‌های رایج‌تر مانند استون، گران‌تر است.

دشواری در حذف

نقطه جوش بالا و حلالیت بالا در آب، جداسازی و حذف آن از محصولات نهایی را دشوار و پرهزینه می‌کند

 



کلام آخر

دی‌اکسان نمونه‌ای برجسته از دوگانگی در دنیای شیمی است: یک حلال فوق‌العاده کارآمد که در عین حال حامل یک ریسک سلامتی جدی است. این ماده به عنوان یک پل ارتباطی قدرتمند در فرآیندهای پیچیده صنعتی و به عنوان ابزاری برای دستیابی به محصولات پیشرفته، نقشی حیاتی ایفا می‌کند. با این حال، سایه سرطان‌زایی آن بر هر کاربردی سنگینی می‌اندازد و استفاده از آن را به یک تصمیم استراتژیک نیازمند توجیه قوی و کنترل بی‌نقص تبدیل می‌کند.

درک عمیق خواص دی‌اکسان، کاربردها و به ویژه خطرات این ماده، به متخصصان اجازه می‌دهد تا به صورت ایمن و مسئولانه از پتانسیل آن بهره‌برداری کنند. فروشگاه مواد شیمیایی شیمی دان با ارائه محصولات باکیفیت، ارائه برگه اطلاعات ایمنی مواد (MSDS) و تاکید بر مشاوره تخصصی در زمینه ایمنی، تلاش می‌کند تا این فرآیند را برای متخصصان ایرانی هموارتر و ایمن‌تر سازد.

 



سوالات متداول درباره دی‌اکسان

مهم‌ترین کاربرد دی‌اکسان چیست؟

 مهم‌ترین کاربرد آن، به عنوان حلال برای تولید استات سلولز (برای الیاف مصنوعی) و در فرمولاسیون‌های رنگ، چسب و پوشش‌های صنعتی است.

آیا دی‌اکسان خطرناک است؟

 بله، بسیار خطرناک است. این ماده یک سرطان‌زای احتمالی (IARC Group 2B) است، قابل اشتعال است و برای سیستم عصبی مرکزی مضر است. رعایت کامل نکات ایمنی مواد شیمیایی و کار کردن فقط زیر هود شیمیایی الزامی است.

تفاوت اصلی دی‌اکسان و تتراهیدروفوران (THF) در چیست؟

 دی‌اکسان نقطه جوش بالاتری دارد و در برابر تشکیل پراکسید پایدار است، اما سرطان‌زا است. تتراهیدروفوران نقطه جوش پایین‌تری دارد، به راحتی پراکسید خطرناک تشکیل می‌دهد، اما سرطان‌زا طبقه‌بندی نشده است.

چرا دی‌اکسان در آب حل می‌شود؟

به دلیل وجود دو اتم اکسیژن قطبی در ساختار حلقوی خود که می‌توانند پیوند هیدروژنی مؤثری با مولکول‌های آب برقرار کنند.

آیا 1,2-دی‌اکسان با 1,4-دی‌اکسان متفاوت است؟

 بله. 1,2-دی‌اکسان ایزومری است که در آن اتم‌های اکسیژن کنار هم قرار دارند. این ایزومر بسیار ناپایدارتر و واکنش‌پذیرتر است و کاربرد صنعتی ندارد. مقاله ما بر 1,4-دی‌اکسان متمرکز است.

آیا دی‌اکسان در محصولات آرایشی وجود دارد؟

بله. این یک نگرانی جدی است. دی‌اکسان می‌تواند به عنوان یک آلاینده ناخواسته از سدیم لورت سولفات (SLES) در شامپوها و سایر محصولات بهداشتی به وجود آید. به همین دلیل بسیاری از شرکت‌ها به دنبال کاهش یا حذف آن از فرمولاسیون‌های خود هستند.

از کجا می‌توانم دی‌اکسان با خلوص بالا تهیه کنم؟

 شما می‌توانید برای خرید مواد شیمیایی از جمله دی‌اکسان با خلوص تضمین شده و دریافت مشاوره فنی و ایمنی، به فروشگاه مواد شیمیایی شیمی دان مراجعه کنید.

 

+
خانه دسته‌بندی‌ سبد خرید جستجو ورود
دسته‌بندی‌ها
-->